هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و بندگی شاعر به معشوق یا پروردگار است. شاعر خود را سرافکنده و نیازمند میداند، اما همین بندگی را مایه سربلندی خود میشمارد. او از ناامیدی و امید، ثبات قدم و پایندگی سخن میگوید و عشق را مایه زندگی خود میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به دانش و تجربه بیشتری برای فهم کامل دارد.
شماره ۲۵۴ - مرا بر در تو سر بندگیست
مرا بر در تو سر بندگیست
که از بندگی تو فرخندگیست ۱
منم ناامید و به درگاه تو
امیدم به روز فروماندگیست ۲
چو نرگس سرافکنده ام پیش تو
سرافرازیم در سرافکندگیست ۳
اگر مؤمنم یا که مجرم چه باک
مرا کار با حلقه ی بندگیست ۴
به بحر جهان هست گوهر بسی
ولی خوبیش در نمایندگیست ۵
اگر غمزه اش قاتلم شد چه شد
لب لعل تو مایه ی زندگیست ۶
نشد خاطرم جمع چون زلف او
که سعی وی اندر پراکندگیست ۷
چو بید ای دل از باد لرزان مشو
ثبات قدم را پسندیدگیست ۸
ببین سرو چون هست ثابت قدم
ثبات قد او ز پایندگیست ۹
که از بندگی تو فرخندگیست ۱
منم ناامید و به درگاه تو
امیدم به روز فروماندگیست ۲
چو نرگس سرافکنده ام پیش تو
سرافرازیم در سرافکندگیست ۳
اگر مؤمنم یا که مجرم چه باک
مرا کار با حلقه ی بندگیست ۴
به بحر جهان هست گوهر بسی
ولی خوبیش در نمایندگیست ۵
اگر غمزه اش قاتلم شد چه شد
لب لعل تو مایه ی زندگیست ۶
نشد خاطرم جمع چون زلف او
که سعی وی اندر پراکندگیست ۷
چو بید ای دل از باد لرزان مشو
ثبات قدم را پسندیدگیست ۸
ببین سرو چون هست ثابت قدم
ثبات قد او ز پایندگیست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - نظر به روی تو صبحی نشان فیروزیست
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - هر جا که همچو روی تو در بوستان گلیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
