شماره ۳۱۲ - مرا به درد فراق تو هیچ درمان نیست

مرا به درد فراق تو هیچ درمان نیست
به غیر آتش عشق رخ تو در جان نیست ۱

تو جانی و ز برم دور می شوی چه کنم
ز جان مفارقت ای نور دیده آسان نیست ۲

مرا نیاز به روز وصال بسیارست
شب فراق ترا گوییا که پایان نیست ۳

میان صحن چمن صبحدم گذر کردم
به قد و قامت تو هیچ سرو بستان نیست ۴

نظر به روی گلم اوفتاد تا دانی
که چون رخ تو گلی در همه گلستان نیست ۵

صبا به دوست چرا حال ما نمی گویی
مگر ترا ره رفتن به کوی جانان نیست ۶

بگو که بی تو به جان آمدم چرا آخر
نصیب ما ز وصال تو غیر حرمان نیست ۷

بعیدم از رخ چون ماهت ای پری پیکر
کدام جان که به عید رخ تو قربان نیست ۸

به دوری از برم ای جان مکوش چندینی
که در جهان بتر از درد روز هجران نیست ۹