شماره ۳۱۱ - الهی شکر و فضلت را کران نیست

الهی شکر و فضلت را کران نیست
که را حمد و ثنایت در زبان نیست ۱

توکل کرده ی دریای حق را
به گلّه هیچ محتاج شبان نیست ۲

به گنج درّ معنی کم تو دادی
مرا چندان شعف بر پاسبان نیست ۳

یکی برگ درختی کو نه ذکرت
کند گویا که آن در بوستان نیست ۴

گلی کان نشکفاند باد لطفت
یقین دانم که اندر گلستان نیست ۵

چه پرسی حال زار ناتوانان
که کس را یک نظر بر ناتوان نیست ۶

چو سروش جای دادی بر دل خاک
از آن قدی چنان در بوستان نیست ۷

بجز درگاه لطفت ای جهاندار
تو می دانی مرا جا و مکان نیست ۸

ز هجر مدعی ما را به گیتی
به جز درگاه تو دارالامان نیست ۹

ترا باشد به عالم بنده بسیار
ولی چون من غریبی در جهان نیست ۱۰