شماره ۵۲۲ - از بحر غم دلم به کرانه نمی رسد

از بحر غم دلم به کرانه نمی رسد
کشتی وصل ما به میانه نمی رسد ۱

چندانکه آه می زنم از تیغ جور تو
آن تیر آه ما به نشانه نمی رسد ۲

چون زلف دلبران دل سرگشته ام ز غم
آشفته شد چنانکه به شانه نمی رسد ۳

بسیار محنتی به جهان دیده ام ولی
هیچم به درد جور زمانه نمی رسد ۴

یار مرا بسیست چو ما یار در جهان
ما را خیال یار یگانه نمی رسد ۵

چشمم به راه بود که جانان رسد به ما
در گوش جان به غیر فسانه نمی رسد ۶

جانا چو عهد ما بشکستی به دست جور
بر ما تو را گرفت و بهانه نمی رسد ۷

یک دم نمی رود ز غم تو که بر دلم
از آتش فراق زبانه نمی رسد ۸

گفتم به وصل خویش مرا دستگیر باش
گفتا وصال ما به جهان نه نمی رسد ۹