شماره ۵۷۹ - چرا ز وصل تو کامم روا نمی باشد

چرا ز وصل تو کامم روا نمی باشد
چرا به بخت منت جز جفا نمی باشد ۱

پیام من که رساند به یار مهرگسل
رسول من چکنم جز صبا نمی باشد ۲

بگو به هجر توأم خون دل ز دیده برفت
به غیر مردمکم کس گوا نمی باشد ۳

دوای درد من ای جان نمی کنی چکنم
به دست بنده به غیر از دعا نمی باشد ۴

چو نوش داروی لعلت دوای رنجورست
بده که جز شب وصلت دوا نمی باشد ۵

بترس از آه دل زار دردمندانت
که تیر آه سحرگه خطا نمی باشد ۶

برون مبر ز حد ای جان جفا که در دو جهان
ستم به خسته دلان هم روا نمی باشد ۷