هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و ایثارگرانه شاعر به معشوق است. شاعر از تواناییهای معشوق در عشقبازی و نوازش دلها سخن میگوید و از رنج هجران و اشتیاق خود مینالد. او عشق خود را حقیقی و مهر معشوق را مجازی میداند و در نهایت، معشوق را محمود (ستوده) خطاب میکند و خود را بندهاش میخواند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و عشق مجازی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۰۰ - دل من عشق بازی نیک داند
دل من عشق بازی نیک داند
لبت عاشق نوازی نیک داند ۱
چو بر بازیست دل در کار عشقت
به جان تو که بازی نیک داند ۲
دلم در بوته ی هجران رویت
بر آتش جان گدازی نیک داند ۳
خیالت را دو دیده مردم چشم
به مهمان ترک تازی نیک داند ۴
مرا با روی تو عشقی حقیقیست
ولی مهرت مجازی نیک داند ۵
تو محمودی و جان در بندگیت
تو خود دانی ایازی نیک داند ۶
دل من چون کبوتر می طپد زان
که عشقت شاه بازی نیک داند ۷
جهان در کار عشقت کرد جان را
چرا کاو عشق بازی نیک داند ۸
لبت عاشق نوازی نیک داند ۱
چو بر بازیست دل در کار عشقت
به جان تو که بازی نیک داند ۲
دلم در بوته ی هجران رویت
بر آتش جان گدازی نیک داند ۳
خیالت را دو دیده مردم چشم
به مهمان ترک تازی نیک داند ۴
مرا با روی تو عشقی حقیقیست
ولی مهرت مجازی نیک داند ۵
تو محمودی و جان در بندگیت
تو خود دانی ایازی نیک داند ۶
دل من چون کبوتر می طپد زان
که عشقت شاه بازی نیک داند ۷
جهان در کار عشقت کرد جان را
چرا کاو عشق بازی نیک داند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹۹ - دل من در طلبکاری وصل تو به جان آمد
گوهر بعدی:شماره ۶۰۱ - آنان که مهر روی چو ماه تو دیده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.