شماره ۶۰۴ - عاشقان گل رخسار تو بستان طلبند

عاشقان گل رخسار تو بستان طلبند
وز قد سرو وشت شیوه و دستان طلبند ۱

همچو پروانه سرگشته دل خلق جهان
بر فروغ رخ تو راه شبستان طلبند ۲

بلبلان را همه فریاد و فغان دانی چیست
عاشقانند و به بستان گل بستان طلبند ۳

در فراق رخ تو ناله برآورد هزار
ناله و سوز سحرگاه ز دستان طلبند ۴

غمزه ی شوخ و لب لعل تو با همدگرند
ره زن و باج خود از باده پرستان طلبند ۵

به شب دولت وصل تو ندارم دستی
تیغ هجران تو را رستم دستان طلبند ۶

چشم تو خون جهان ریخت ازو نیست عجب
راستی و خرد و عقل زمستان طلبند ۷