شماره ۶۰۶ - دردمندان تو از وصل تو درمان طلبند

دردمندان تو از وصل تو درمان طلبند
یک نظر دیدن روی تو چو ایمان طلبند ۱

همچو پروانه ی سرگشته دلِ خلق جهان
بر فروغ رخ تو راه شبستان طلبند ۲

بلبلان را همه فریاد و فغان دانی چیست
عاشقانند و به بستان گل بستان طلبند ۳

در فراق رخ تو ناله برآورد هزار
وین زمان باج خود از باده پرستان طلبند ۴

غمزه شوخ و لب لعل تو با همدیگر
زاری و سوز سحرگاه ز دستان طلبند ۵

به شب دولت وصل تو ندارم دستی
تیغ هجران تو را رستم دستان طلبند ۶

چشم تو خون جهان ریخت ازو نیست عجب
راستی و خرد و عقل ز مستان طلبند ۷