شماره ۶۰۷ - دردمندان غم عشق دوا می طلبند

دردمندان غم عشق دوا می طلبند
وز مراد دو جهان وصل شما می طلبند ۱

دیده ی دیدن روی چو مهت ای دیده
شب و روز و گه و بی گه ز خدا می طلبند ۲

شب وصل تو که چون جان به جهانست عزیز
خلق عالم همه آن را به دعا می طلبند ۳

مه ما چونکه نهانست ز چشم همه خلق
روشنایی رخ دوست ز ما می طلبند ۴

لشکر عشق تو دادند حصار دل ما
جان کنون از من بیچاره چرا می طلبند ۵

خبرت هست که بالای تو سرویست روان
رهروان ره عشق تو بلا می طلبند ۶

لطف تو چونکه طبیب دل رنجورانست
دردمندان جهان از تو دوا می طلبند ۷