هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از مشکلات و سختی‌های زندگی سخن می‌گوید و از خداوند می‌خواهد که گره‌های کارش را بگشاید. او بر اهمیت توکل به خدا و دوری از ناامیدی تأکید دارد و بیان می‌کند که تنها راه حل مشکلات، لطف و رحمت الهی است. همچنین، شاعر به صبر در برابر مصائب و دعا برای گشایش امور اشاره می‌کند.
رده سنی: 14+ این متن دارای مفاهیم عمیق معنوی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعاره‌های موجود در متن، فهم آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین امید، صبر و توکل به خدا ارتباط برقرار کنند.

شماره ۷۰۷ - عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید

عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید
در فتحی به من از روی صفا بگشاید ۱

بیش از این غم مخور ای دل که ز لطفش روزی
گره از کار فروبسته ما بگشاید ۲

التجا بر در مخلوق نشاید بردن
که در دولت و اقبال خدا بگشاید ۳

دردم از حد شد و جز لطف خدا نیست دوا
بو که آن درد هم از پیش دوا بگشاید ۴

تو گشا بار خدایا در فتحی بر من
که اگر تو نگشایی ز کجا بگشاید ۵

در شب محنت هجران و پریشانی حال
صبر باید دل بیچاره که تا بگشاید ۶

ای جهان پای به بند ستمت چرخ ببست
هم دعا کن که به تأثیر دعا بگشاید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۰۶ - چمن به صبحدمی چون به گل بیاراید
گوهر بعدی:شماره ۷۰۸ - گر آفتاب تجلیش روی بنماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.