هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از معشوق می‌خواهد که او را فراموش نکند، به او توجه کند و دلشکستگی‌اش را التیام بخشد. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند زلف و چشمانش سخن می‌گوید و از جور روزگار شکایت می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند دلشکستگی و جور روزگار ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۷۴۰ - مرا چون خاک راهت خوار مگذار

مرا چون خاک راهت خوار مگذار
تویی یارم مرا بی یار مگذار ۱

اگر یاری تو با من کار ما را
به کام خاطر اغیار مگذار ۲

دلم دزدید زلف دلفریبت
نگهدارش بدان طرّار مگذار ۳

اگر زلفت به روی تو برآشفت
ز لعلش کن دوا بیمار مگذار ۴

چه سرمستست چشم دلفریبت
دلم دردست آن خونخوار مگذار ۵

دلم مجروح شد از جور ایام
دل ما را چنین افگار مگذار ۶

دو زلف دلفریبت را ز خوبی
به روی خویشتن بسیار مگذار ۷

عزیزی دیده ام ای دیده ی من
ز لطفت این چنینم خوار مگذار ۸

گل وصل تو ای سلطان خوبان
ازین پس تو به دست خار مگذار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۳۹ - با ما چو وفا نمی کند یار
گوهر بعدی:شماره ۷۴۱ - عاشق گل کی خورد غم از سلحداران خار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.