شماره ۷۹۱ - تا چند کشیم از جگر این آه جگر سوز

تا چند کشیم از جگر این آه جگر سوز
تا چند خوریم از ستمت تیغ جگردوز ۱

تا چند بود وعده ی وصل تو به فردا
کامم زلب لعل خود ای جان بده امروز ۲

کام من دلخسته مهجور روا کن
زان رو که بباید شد ازین کاخ دل افروز ۳

ای مایه ی عمر تو فزون باد ز هر چیز
بر تخت شهی جای تو با طالع فیروز ۴

نوروز به هر سال یکی روز بود لیک
هر صبحدمی باد تو را روز ز نوروز ۵

سال و مه و روزت همه نو باد ز گیتی
دایم همه شب باد تو را روز چو نوروز ۶

ما خود ستم و جور ز بیگانه کشیدیم
از خویش کشیدند مکافات چنان روز ۷

از کار جهان تنگ مشو ای دل غمگین
در خلوت جان شمع رضایی تو برافروز ۸