هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به توصیف معشوق و زیباییهای او مانند بوی خوش، موهای مشکی و ابروهای کمانی میپردازد. او از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید و از بیتوجهی معشوق شکایت دارد. شاعر از صبا (باد) میخواهد که پیام دلش را به معشوق برساند و در پایان از بدخویی و بدمهری معشوق گله میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۸۴۶ - نکهت عنبرست یا بویش
نکهت عنبرست یا بویش
مشک تاتار یا که گیسویش ۱
آنکه محراب جان دلها گشت
چیست گویی دو طاق ابرویش ۲
بر رخ همچو ماه او دل من
دانم آشفته است چون مویش ۳
گرچه بر ما نظر نیندازد
هست جان و دو دیده ام سویش ۴
تا گذار آورد مگر سویم
جان مقیمست بر سر کویش ۵
ای صبا گر گذر کنی بر دوست
آن قدر از زبان ما گویش ۶
این چه بدمهریست و بدخویی
که به جان آمدیم از خویش ۷
مشک تاتار یا که گیسویش ۱
آنکه محراب جان دلها گشت
چیست گویی دو طاق ابرویش ۲
بر رخ همچو ماه او دل من
دانم آشفته است چون مویش ۳
گرچه بر ما نظر نیندازد
هست جان و دو دیده ام سویش ۴
تا گذار آورد مگر سویم
جان مقیمست بر سر کویش ۵
ای صبا گر گذر کنی بر دوست
آن قدر از زبان ما گویش ۶
این چه بدمهریست و بدخویی
که به جان آمدیم از خویش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۴۵ - دادم به دستت مسکین دل ریش
گوهر بعدی:شماره ۸۴۷ - ای به رخت نیاز من از حد و اندازه ی بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.