شماره ۸۶۵ - الغیاث از دست دل کِم کرد سرگردان عشق

الغیاث از دست دل کِم کرد سرگردان عشق
من نمی دانم که تا کی می برد فرمان عشق ۱

دردمند روز هجرانم طبیب درد ما
جز وصالت نیست ما را در جهان درمان عشق ۲

هرکسی سرگشته کاریست در دوران خویش
نی منم در ملک عالم بی سر و سامان عشق ۳

گر دهد عید وصالش دست، نوروزی مرا
جان غم فرسای من بادا روان در پای عشق ۴

یک شبی تشریف ده در خیل درویشان درآ
تا برافرازد ز وصلت رایتی سلطان عشق ۵

چون رخت ماهی نتابد در سپهر سروری
چون قدت سروی نروید در سرابستان عشق ۶

چون همایی سایه افکن بر سرای ما شبی
تا ز خورشید رخت روشن شود ایوان عشق ۷

ناوکی کز تیر مژگان وز کمان ابروان
بر دلم زد چون رود بیرون ز دل پیکان عشق ۸

گر به چوگانم زند چون گوی باز افتم به پاش
من نگردانم سر تسلیم از میدان عشق ۹

گر به تیغم می زند دستش ببوسم چون عنان
ور به جورم می کشد دست من و دامان عشق ۱۰