شماره ۹۰۶ - یک نظر گر می کنی بر حال ما، ما را تمام

یک نظر گر می کنی بر حال ما، ما را تمام
هم عنایت کرد باید بر من ای ماه تمام ۱

چشم بختم ز انتظارت گشت چون دریای خون
برنیاید خاطرم را زان لب شیرینت کام ۲

تا به کی داری روا جانا که رود خون رود
در فراق روی خوبت از دو چشم ما مدام ۳

تا به کی همچون صراحی خون رود در دل مرا
تا به کی سرگشته گردم در جهان مانند جام ۴

چون طبیب من علاج مایه سودا نداشت
لاجرم ناپخته می باید مرا سودای خام ۵

عشق او بازست و باز از سر گرفتن خوش بود
لیک دل در چنگ او افتاده مسکین چون حمام ۶

توسنی بودم به تندی بدلگام و کینه جوی
از جفای چرخ گشتم در فراق دوست رام ۷