شماره ۹۷۳ - ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم

ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم
چون در دو جهان غیر تو امید ندارم ۱

گر بی تو برندم به بهشت ای بت دلخواه
در هر دو جهان ناله و فریاد برآرم ۲

در خاطرم اینست که در عشق تو جانا
تا سر بودم دست ز دامانت ندارم ۳

گر خود سرم این مایه سوداست بر او خوش
بی رای تو ای دوست سر خویش ندارم ۴

بگذاشته ای زلف به روی ای بت مه روی
در سلسله عمر چنین چند گذارم ۵

تا چند به داغ شب هجرم بنشانی
بازآی که در عشق تو بی صبر و قرارم ۶

هر چند که جان داد دلم دامن وصلت
با دست نیامد، بشد از دست نگارم ۷