شماره ۹۸۴ - تا روی همچو ماه تو رفت از برابرم

تا روی همچو ماه تو رفت از برابرم
جانا به جان تو که نه خوابست و نه خورم ۱

نه صبر آنکه بی تو نشینم به خلوتی
نه بخت آنکه من ز وصال تو برخورم ۲

دل را ربودی از من مسکین مبتلا
تا کی چو سرو راست نیایی تو در برم ۳

تا کی زما تو سرکشی ای سرو راستی
چندت به خون دیده مهجور پرورم ۴

راهم چو نیست بر در خلوتگه وصال
ناچار حلقه وار شب و روز بر درم ۵

طومار شکل چند بپیچم به خود ز غم
وز شوق چون قلم برود دود بر سرم ۶

بی دولت وصال تو جان را چه می کنم
بی دیدن جمال تو دیده کجا برم ۷

هر شب ز روی شوق کنم بر درت گذر
وز آب دیده نیست مجالی که بگذرم ۸

دلاّل عشق بر سر بازار وصل بود
گفتم که عشق دوست به جان و جهان خرم ۹