شماره ۱۰۹۵ - صبا رسید و رسانید بوی یار قدیم

صبا رسید و رسانید بوی یار قدیم
به سان عنبر تر می دهد ز لطف نسیم ۱

دماغ جان چو معطّر شدم ز باد صبا
یقین شدم که پراکنده گشت زلف چو جیم ۲

نظر به جانب دلخستگان هجران کن
که نیست طاقت و صبرم ز روی لطف عمیم ۳

ز تشنه آب زلالی مکن دریغ مرا
که آب چشمه حیوان تویی و بنده سقیم ۴

ز حال زار من خسته دل چه می پرسی
مراست گریه به عشقت قرین و ناله ندیم ۵

اگر چو سرو روان پیش ما کنی گذری
نثار پای عزیز تو سر کنیم نه سیم ۶

مرا ز جنّت فردوس حاصلی نبود
رضای دوست بسی خوشتر از بهشت برین ۷