هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر غم و اندوه عاشقانه و ناامیدی از جهان است. شاعر از جفای دنیا شکایت کرده و عشق را تنها حاصل زندگی میداند. همچنین، اشارهای به امید و آرزو در میان ناامیدی دارد و از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر روح و جان سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و جفای دنیا نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارند.
شماره ۱۱۳۲ - ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان
ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان
زانک ندیدست کس غیر جفا از جهان ۱
جان و جهان در غمت صرف شد و عاقبت
جز غم عشقت نبود حاصل ما از جهان ۲
گر تو سر زلف خود باز کنی ای صنم
بی سخنی برفتد مشک خطا از جهان ۳
در سر زلفت زنم دست امید از لحد
تا به قیامت روم بی سر و پا از جهان ۴
مرده اگر بشنود بوی تو از باد صبح
بار دگر بر کند شمع بقا از جهان ۵
روز جزا از بهشت غیرت رضوان شود
گر ز تو بوسی برد باد صبا از جهان ۶
زانک ندیدست کس غیر جفا از جهان ۱
جان و جهان در غمت صرف شد و عاقبت
جز غم عشقت نبود حاصل ما از جهان ۲
گر تو سر زلف خود باز کنی ای صنم
بی سخنی برفتد مشک خطا از جهان ۳
در سر زلفت زنم دست امید از لحد
تا به قیامت روم بی سر و پا از جهان ۴
مرده اگر بشنود بوی تو از باد صبح
بار دگر بر کند شمع بقا از جهان ۵
روز جزا از بهشت غیرت رضوان شود
گر ز تو بوسی برد باد صبا از جهان ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳۱ - چو زلف دوست برآشفت روزگار جهان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳۳ - ای رخ مهوشت به کام جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.