هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از لذتهای طبیعی و عاشقانه مانند چیدن گل، بوسیدن یار، نوشیدن باده در کنار جویبار، و شنیدن نغمههای بلبل سخن میگوید. همچنین، اشارهای به گذر از دنیای مادی و توجه به زیباییهای معنوی دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی اشارات به نوشیدن باده و مفاهیم عمیقتر فلسفی وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۴۵ - چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن ۱
به دست، دست نگاری به طوف در بستان
به روی مهوش دلبر چو دیده گردیدن ۲
به سایه ی گل و بید و چنار و نغمه عود
نشسته بر لب جویی و باده نوشیدن ۳
به سرو قامت دلدار خود نظر کردن
نوای بلبل خوش خوان ز شاخ بشنیدن ۴
گذر به سوی چمن سرو را که کار منست
هزار درد ازین قامت تو برچیدن ۵
دلا به سیر جهان رو از آن خرابه تن
که در جهان نبود خوشتر از جهان دیدن ۶
ز صورت صنمت هیچ حاصلی نبود
ز حد مبر تو و بازآ ز بت پرستیدن ۷
دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن ۱
به دست، دست نگاری به طوف در بستان
به روی مهوش دلبر چو دیده گردیدن ۲
به سایه ی گل و بید و چنار و نغمه عود
نشسته بر لب جویی و باده نوشیدن ۳
به سرو قامت دلدار خود نظر کردن
نوای بلبل خوش خوان ز شاخ بشنیدن ۴
گذر به سوی چمن سرو را که کار منست
هزار درد ازین قامت تو برچیدن ۵
دلا به سیر جهان رو از آن خرابه تن
که در جهان نبود خوشتر از جهان دیدن ۶
ز صورت صنمت هیچ حاصلی نبود
ز حد مبر تو و بازآ ز بت پرستیدن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۴ - از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۶ - باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.