هوش مصنوعی: این متن شعری است که از لذت‌های طبیعی و عاشقانه مانند چیدن گل، بوسیدن یار، نوشیدن باده در کنار جویبار، و شنیدن نغمه‌های بلبل سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به گذر از دنیای مادی و توجه به زیبایی‌های معنوی دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی اشارات به نوشیدن باده و مفاهیم عمیق‌تر فلسفی وجود دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۴۵ - چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن

چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن ۱

به دست، دست نگاری به طوف در بستان
به روی مهوش دلبر چو دیده گردیدن ۲

به سایه ی گل و بید و چنار و نغمه عود
نشسته بر لب جویی و باده نوشیدن ۳

به سرو قامت دلدار خود نظر کردن
نوای بلبل خوش خوان ز شاخ بشنیدن ۴

گذر به سوی چمن سرو را که کار منست
هزار درد ازین قامت تو برچیدن ۵

دلا به سیر جهان رو از آن خرابه تن
که در جهان نبود خوشتر از جهان دیدن ۶

ز صورت صنمت هیچ حاصلی نبود
ز حد مبر تو و بازآ ز بت پرستیدن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۴ - از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۶ - باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.