هوش مصنوعی: این شعر بهارانه از طبیعت زیبا، عشق و شوریدگی بلبل، بازگشت یار و حسادت رقیبان سخن می‌گوید. شاعر از صبا می‌خواهد پیامش را به یار برساند و از بخت خوش در وصل دوست سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین برخی اشارات مانند «زنده بر دار زدن» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۴۶ - باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن

باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن
دست دل در بوستان در دامن دلدار زن ۱

بوی خیری و بنفشه می دهد در بوستان
بلبل شوریده بر گل ناله های زار زن ۲

باغبانا گوش دل بر عندلیب عشق کن
گل رسید اینک به بستان آتش اندر خار زن ۳

یار باز آمد علی رغم حسود تنگ دل
مطرب مجلس بیا و طعنه بر اغیار زن ۴

ای صبا چون می روی با یار قلاّشم بگو
حلقه ی شوقی بیا و بر در خمّار زن ۵

بخت ما را می نوازد حالیا از وصل دوست
با رقیب من بگو رو سر بر آن دیوار زن ۶

گر دلم را غیر نام دوست آید بر زبان
همچو منصورش بگیر و زنده اش بر دار زن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۵ - چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۷ - بیا و دیده جانم به وصل بینا کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.