هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از دلبر خود میخواهد که وفادار بماند و عهد و پیمان را فراموش نکند. شاعر نصیحتهایی به دل خود میکند و از جفا و ستم دنیا شکایت میکند. همچنین، او امید به وصال معشوق دارد و از دشمنان بدگوی خود میترسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۳۷ - به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده
به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده
وفا و عهد من خسته را ز یاد مده ۱
نصیحتی بشنو از من ضعیف ای دل
تو خود به دست حریفان حورزاد مده ۲
اگرچه نیست تو را اختیار مرد و زنی
زمام مصلحت خود به اوستاد مده ۳
مرا که آرزوی روی دوست امروزست
امید وعده وصلم به بامداد مده ۴
به جان تو که به باد فراق آب رخم
به قول دشمن بدگوی بدنهاد مده ۵
دلا امید ز وصل بتان ببر زنهار
قدیم صحبت یاران مرا به یاد مده ۶
تو تا به چند جفا و ستم کنی به جهان
که گفت با تو که بیداد هست و داد مده ۷
وفا و عهد من خسته را ز یاد مده ۱
نصیحتی بشنو از من ضعیف ای دل
تو خود به دست حریفان حورزاد مده ۲
اگرچه نیست تو را اختیار مرد و زنی
زمام مصلحت خود به اوستاد مده ۳
مرا که آرزوی روی دوست امروزست
امید وعده وصلم به بامداد مده ۴
به جان تو که به باد فراق آب رخم
به قول دشمن بدگوی بدنهاد مده ۵
دلا امید ز وصل بتان ببر زنهار
قدیم صحبت یاران مرا به یاد مده ۶
تو تا به چند جفا و ستم کنی به جهان
که گفت با تو که بیداد هست و داد مده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳۶ - ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳۸ - بنفشه چون سر زلف بتان سر افکنده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.