شماره ۱۲۴۷ - در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه

در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه
در دل مرا ز شوقش غوغا بود همیشه ۱

او هست نور دیده زان روی دیده جان
بر روی همچو ماهش بینا بود همیشه ۲

بر روی چون گل تو بلبل صفت به بستان
در مدح او زبانم گویا بود همیشه ۳

در بوستان شادی پهلوی سرو و شمشاد
آن قد خوش خرامش پیدا بود همیشه ۴

مسکین دل حزینم از درد روز هجران
در کیش عشق بازان رسوا بود همیشه ۵

بر روی چون نگارش آشفته شد دل من
چون افعی دو زلفش شیدا بود همیشه ۶

بیداد و جور و خواری از دوست دایمم هست
فریاد و آه و زاری از ما بود همیشه ۷

چون سرو در دو چشمم بنشین بر آب چشمه
زیرا که سرو را جا بالا بود همیشه ۸

با سرو آب می گفت سرکش ز ما چرایی
سرسبزی تو دانی کز ما بود همیشه ۹

سروش جواب می داد کاندر چمن ز لطفش
ای دوست قامت ما زیبا بود همیشه ۱۰

مشکن تو زلف خود را همچون دل جهانی
آری دل شکسته ما را بود همیشه ۱۱