هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق و عشق نافرجام مینالد و از معشوقی که او را رنجانده و امیدش را نابود کرده است شکایت میکند. او از سرگردانی و حیرانی خود میگوید و از معشوق میخواهد که به این رنجها پایان دهد. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند صبا و آهو برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۷۹ - دلا خود را به مه رویی چه بندی
دلا خود را به مه رویی چه بندی
مرا حیران و سرگردان پسندی ۱
چنین زار و نزارم در فراقش
بگو تا کی به عشقش کار بندی ۲
یقین تو بار نابی از در دوست
که همچون آهوی سر در کمندی ۳
صبا از ما بگو با آن ستمگر
نگویی در پی آزار چندی ۴
چرا مهر از من مسکین بریدی
چرا شاخ امید از بیخ کندی ۵
بگو من چند گریم در فراقت
به سان ابر تو چون گل بخندی ۶
جهانا تا به کی چون مرغ زیرک
به دام زلف دلبر پای بندی ۷
مرا حیران و سرگردان پسندی ۱
چنین زار و نزارم در فراقش
بگو تا کی به عشقش کار بندی ۲
یقین تو بار نابی از در دوست
که همچون آهوی سر در کمندی ۳
صبا از ما بگو با آن ستمگر
نگویی در پی آزار چندی ۴
چرا مهر از من مسکین بریدی
چرا شاخ امید از بیخ کندی ۵
بگو من چند گریم در فراقت
به سان ابر تو چون گل بخندی ۶
جهانا تا به کی چون مرغ زیرک
به دام زلف دلبر پای بندی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷۸ - گهی بزم طرب را ساختندی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸۰ - بگو چگونه دهم شرح آرزومندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.