هوش مصنوعی:
شاعر از جفا و بیتوجهی معشوق شکایت دارد و بیان میکند که با وجود رنجهای فراوان، همچنان به عشق و وفاداری ادامه میدهد. او از ناکامی در وصال و بیتوجهی معشوق به احساساتش گله میکند و از درد عشق و رنجهای ناشی از آن مینالد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و ناکامی نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارد.
شماره ۱۳۷۲ - دلبرا با من جفا تا کی کنی
دلبرا با من جفا تا کی کنی
بگذرد کار جهان تا هی کنی ۱
گر بخوانی دفتر غمهای من
نامه جور و جفا را طی کنی ۲
ای دل سرگشته بر باد هواست
هرچه از راه وفا با وی کنی ۳
گر بود عیشم به خوبی چون بهار
از بلاجویی بهارم دی کنی ۴
من چو نی می نالم و تو چشم و گوش
سوی عود و چنگ و نای و نی کنی ۵
چون میسّر نیست امکان وصال
آخر ای دل چندش اندر پی کنی ۶
تا به کی از غمزه های نیم مست
خون ما ریزی و میل می کنی ۷
بگذرد کار جهان تا هی کنی ۱
گر بخوانی دفتر غمهای من
نامه جور و جفا را طی کنی ۲
ای دل سرگشته بر باد هواست
هرچه از راه وفا با وی کنی ۳
گر بود عیشم به خوبی چون بهار
از بلاجویی بهارم دی کنی ۴
من چو نی می نالم و تو چشم و گوش
سوی عود و چنگ و نای و نی کنی ۵
چون میسّر نیست امکان وصال
آخر ای دل چندش اندر پی کنی ۶
تا به کی از غمزه های نیم مست
خون ما ریزی و میل می کنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷۱ - تا به کی جانا دلم پر خون کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷۳ - تا کی از سرکشی وفا نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.