هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق و هجران معشوق شکایت میکند و از رنجهای عشق و بیوفایی یار مینالد. او از غم و اندوهی که معشوق بر دلش نهاده است گله میکند و از این که روز به روز از محبتش کاسته میشود، اظهار ناراحتی میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد فراق و اندوه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال نامناسب باشد.
شماره ۱۳۷۱ - تا به کی جانا دلم پر خون کنی
تا به کی جانا دلم پر خون کنی
وز میان دیده ام بیرون کنی ۱
تا کی از بار فراقت دلبرا
پشت امّید مرا چون نون کنی ۲
تا کی از هجر خود ای لیلی عهد
در غم عشق خودم مجنون کنی ۳
در فراق روی خوبت تا بچند
جویبار دیده ام جیحون کنی ۴
این دل پردرد بی درمان من
از غم هجران خود محزون کنی ۵
کم کنی هر روز از ما دوستی
در جهان با دشمنان افزون کنی ۶
ای دل مسکین بساز و دم مزن
ور نسازی با غم او چون کنی ۷
وز میان دیده ام بیرون کنی ۱
تا کی از بار فراقت دلبرا
پشت امّید مرا چون نون کنی ۲
تا کی از هجر خود ای لیلی عهد
در غم عشق خودم مجنون کنی ۳
در فراق روی خوبت تا بچند
جویبار دیده ام جیحون کنی ۴
این دل پردرد بی درمان من
از غم هجران خود محزون کنی ۵
کم کنی هر روز از ما دوستی
در جهان با دشمنان افزون کنی ۶
ای دل مسکین بساز و دم مزن
ور نسازی با غم او چون کنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷۰ - ای ماه اگر به گوشه گلشن نظر کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷۲ - دلبرا با من جفا تا کی کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.