هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به لطفهای بیشمار خداوند اشاره میکند و اظهار میدارد که حتی با صد زبان نیز نمیتواند شکر این نعمتها را به جا آورد. او تأکید میکند که یاد خداوند همیشه در دلش حاضر است و بدون آن، احساس بیقراری میکند. همچنین، شاعر در هر کسی که مینگرد، لطف خدا را میبیند و مراد خود را در جستجوی او میداند.
رده سنی:
12+
مفاهیم عمیق عرفانی و شکرگزاری در این متن ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند بهخوبی با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۰ - کدام لطف که در شأن ما نکرد ایزد
کدام لطف که در شأن ما نکرد ایزد
به صد زبان نتوانم که شکر آن گویم ۱
اگر نه در دل من یاد او بود شب و روز
ز دل نفور شدم دست ازو فرو شویم ۲
به هرکه درنگرم لطف او همی بینم
مراد خویش همان به بود کزو جویم ۳
به صد زبان نتوانم که شکر آن گویم ۱
اگر نه در دل من یاد او بود شب و روز
ز دل نفور شدم دست ازو فرو شویم ۲
به هرکه درنگرم لطف او همی بینم
مراد خویش همان به بود کزو جویم ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - دلبرا به زین توقّع بود بر الطاف تو
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - ای که از عدل تو در ملک جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
