هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر صحنهای از طبیعت را توصیف میکند که در آن سوسن آزاد با قامتی بلند چمن را میآراید. رخسار سوسن مانند لاله سرخ است و شاعر با دیدن آن، به یاد آتش سوختهای میافتد که روشن کردن دوبارهاش درست نیست.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'سوخته خرمن' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن می آراست ۱
رخسار چو لاله اش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست ۲
وز قامت خود صحن چمن می آراست ۱
رخسار چو لاله اش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - رفتم به چمن که گل به جوش آمده است
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - از روشنی روی تو مه در کم و کاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
