هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از نبودن مهربانی و رحمت در زندگی خود شکایت میکند و اشاره میکند که عنایت و لطفی که به او شده، مانند فصل گل، بسیار کوتاه و گذرا بوده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، بیان غم و اندوه در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیقتر دارد.
شماره ۱۳۵ - روزیت هوای من درویش نبود
روزیت هوای من درویش نبود
رحمیت بر این خسته دل ریش نبود ۱
دانی که عنایت تو با بنده چه بود
چون موسم گل که هفته ای بیش نبود ۲
رحمیت بر این خسته دل ریش نبود ۱
دانی که عنایت تو با بنده چه بود
چون موسم گل که هفته ای بیش نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - بیچاره کسی که محرمش کس نبود
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - فریاد ز دست جور این چرخ کبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
