هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق نافرجام و درد دل سخن میگوید. او معشوق را سنگدل وصف میکند و از زلف سیاه و خطّ ابروی او به عنوان نمادهایی از جذابیت و رنج عاشق یاد میکند. همچنین، شاعر به تردید و شک در عشق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۵۷ - دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
زلف سیهت مایه سوداست مگر ۱
خطّی که به گرد ماه رویت پیوست
گر شک نکنم دود دل ماست مگر ۲
زلف سیهت مایه سوداست مگر ۱
خطّی که به گرد ماه رویت پیوست
گر شک نکنم دود دل ماست مگر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - سرگشته و شوریده دل ماست دگر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - از دام سر زلف شکاری کم گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
