هوش مصنوعی:
شاعر از دل خود میخواهد که درد هجران یار را تحمل کند و از جام نامرادی بنوشد. او پرسش میکند که چرا مانند خردمندان، گوشهگیری و قناعت پیشه نکردی تا در آرامش و خوشحالی زندگی کنی.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با موضوعاتی مانند هجران، قناعت و تفکر خردمندانه ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۷۲ - ای دل تو به درد یار هجران می کش
ای دل تو به درد یار هجران می کش
زهر آب ز جام نامرادی می چش ۱
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخوش ۲
زهر آب ز جام نامرادی می چش ۱
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخوش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - من دل به تو داده ام نکو می دارش
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - گل کیست به نزد عارض چون سمنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
