هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر زیبایی و شرمندگی معشوق را با تصاویر طبیعی مانند گل و آب حیات مقایسه می‌کند و از سینه سخت و بی‌احساس او سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نامناسب باشد.

شماره ۱۸۲ - در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ

در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ
رفت از رخ گل ز شرم اندام تو رنگ ۱

اندام تو چون آب حیاتست و دلت
در سینه سیمین تو پیداست چو سنگ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - افتاده مرا دیده به یاری نازک
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - گفتم که چو ابرویت که دیدست هلال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.