هوش مصنوعی:
شاعر از غمهای دنیای فرسوده و جفای مردم نادان شکایت میکند و بیان میکند که با دیدن خال بتان، حالش تباه شده و از بیکرمی دنیا گلایه دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و انتقاد اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۲۱۷ - تا کی غم این جهان فرسوده خورم
تا کی غم این جهان فرسوده خورم
تا چند جفای مردم سفله برم ۱
چون خال بتان حال دلم گشت تباه
در چرخ کبودجامه خود نیست کرم ۲
تا چند جفای مردم سفله برم ۱
چون خال بتان حال دلم گشت تباه
در چرخ کبودجامه خود نیست کرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - خورشید رخا من به کمند تو درم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - یارب گنهم تو عفو گردان به کرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
