هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به امید دیدار معشوقی خندان و زیبا مانند گل در بامداد است و خود را در مقایسه با معشوق، که مانند سروی بلندقامت است، کوچک و ناچیز میبیند. او معشوق را نور چشمان خود میخواند و از این که آیا در نظر معشوق نیز جایگاهی دارد، پرسش میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۴۶ - دارم به امید یار خندان دهنی
دارم به امید یار خندان دهنی
چون گل ز نسیم صبح در انجمنی ۱
تو سرو چمانی و کجا در نظرت
ای نور دو دیده ی من آید چو منی ۲
چون گل ز نسیم صبح در انجمنی ۱
تو سرو چمانی و کجا در نظرت
ای نور دو دیده ی من آید چو منی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۵ - ای دوست چه شد چه شد که یادم نکنی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۷ - ای مایه درمان نفسی ننشینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
