هوش مصنوعی: شاعر از عشق نافرجام و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید و اشاره می‌کند که دیگران وضعیت او را اشتباه می‌پندارند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.

شماره ۱۹ - دردا که بت ستیزه کاری دارم

دردا که بت ستیزه کاری دارم
وز غمزه او جان فگاری دارم ۱

مردم گویند روزگارت چونست
می پندارند روزگاری دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸ - خواهم که سرود عشق بنیاد کنم
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - عمریست که تیره روزگارم چه کنم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.