درباره طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود.
طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کوچیدند و در آن شهر مسکن گزیدند. پدرش میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی بود و خود او نیز طبیب و ندیم نادرشاه افشار. بعد از نادرشاه، کلانتر اصفهان شد و پس از چندی این کار را به برادرش میرزا عبدالوهاب واگذاشت و خود با شاعران و ادیبان اصفهان، هاتف، عاشق، آذر، مشتاق و صهبا معاشرت کرد.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - این دیده به راه انتظاریست مرا شماره ۲ - افگار توام تاب و توانی بفرست شماره ۳ - بازم به کمین غمزه پنهانی هست شماره ۴ - ای آنکه همیشه جور کارت باشد شماره ۵ - گر فلک سازد جدا زان گوهر یکتا مرا شماره ۶ - چندان غم هجران تو در دل دارم شماره ۷ - در بزم تو هر کس که می ناب خورد شماره ۸ - دنبال من آن به که تکاپو نکنید شماره ۹ - هرگز دل من به عیش فیروز مباد شماره ۱۰ - هرجا که سگیست آستانی دارد شماره ۱۱ - تا از تو زجور فلک افتادم دور شماره ۱۲ - رسم و ره آن یار ستمکار نگر شماره ۱۳ - رفتی تو رفت زندگانی افسوس شماره ۱۴ - گفتی که کیم؟ گوشه نشینی که مپرس شماره ۱۵ - هر کس به من سوخته خرمن سازد شماره ۱۶ - عمریست که از دلم جنون می جوشد شماره ۱۷ - ای آن که چو بگذری تو بر یاد دلم شماره ۱۸ - خواهم که سرود عشق بنیاد کنم شماره ۱۹ - دردا که بت ستیزه کاری دارم شماره ۲۰ - عمریست که تیره روزگارم چه کنم؟ شماره ۲۱ - کی پیش کسی حکایتی از تو کنم شماره ۲۲ - گر بی تو به بزم عیش ساغر زده ام شماره ۲۳ - گویند به من که بیقراری نکنم شماره ۲۴ - نه ذوق من از وصل نگاری دارم شماره ۲۵ - گفتی که تنی که عشق فرسودت کو شماره ۲۶ - ای آن که به غیر از تو مرا یاری نه شماره ۲۷ - تا عشق مرا فاش نمی دانستی شماره ۲۸ - در محفل غیر باده چون نوش کنی شماره ۲۹ - رفت آن که به صبر خود گمان داشتمی