شماره ۲۷ - رخت عاشقان را نظر می پذیرد

رخت عاشقان را نظر می پذیرد
لبت خستگان را شکر می پذیرد ۱

فلک را شکر خنده می آید آنجا
که پروانه را شمع پر می پذیرد ۲

ز آه دلم هر شبی خاک کویت
جهان را نسیم سحر می پذیرد ۳

به دل مهر بپذیر کاین مایه دانی
که سنگ سیه نقش زر می پذیرد ۴

گرفتم رسد هر چه پذرفتی از من
مرا تا رسیدن که در می پذیرد؟ ۵

به غم می دهم جان پاک از دل خویش
اگر جان ز من بی جگر می پذیرد ۶

مجیر ار چه زد پشت پایی جهان را
به منت ز تو دردسر می پذیرد ۷