شماره ۷۳ - ای به حسن آفت جهان که تویی

ای به حسن آفت جهان که تویی
که شناسد ترا چنان که تویی؟ ۱

همه عالم بتان عشوه دهند
نه ازین دست دلستان که تویی ۲

از تو دور اوفتاده ام عجب است
این چنین در میان جان که تویی ۳

گفتی آیی درین میان که منم
من که باشم در آن میان که تویی؟ ۴

بی وفا خواندیم چه می خوانی؟
خسته ای را بدان زبان که تویی ۵

نیک دانی که بی وفا نه منم
ای نکو روی بد گمان که تویی ۶

گر به درد تو شاد نیست مجیر
بی وفا باد همچنان که تویی ۷