شماره ۷۷ - انصاف داده ام که به خوبی یگانه ای

انصاف داده ام که به خوبی یگانه ای
واندر جهان به حیله و افسون فسانه ای ۱

پاکیزه تر ز غنچه گل بر بنفشه ای
پوشیده تر ز دانه در در خزانه ای ۲

شاخی است دلبری که تو آنرا شکوفه ای
عقدی است دلبری که تو آنرا میانه ای ۳

شادی به روی تو که ز تو شاد نیست کس
صد جان فدای غم که تو غم را بهانه ای ۴

در خون من مشو که نه همدست عالمی
بر جان من مزن نه تو یار زمانه ای ۵

روزی که آیم از پی دیدار بر درت
با من برون پرده و بی من به خانه ای ۶

گفتی بدان مجیر که از دل ترا نیم
عقلی و هوش نیست عجب گر مرا نه ای! ۷