هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌ها و سختی‌های زندگی خود می‌گوید و اشاره می‌کند که پیری و موی سپید نماد رنج‌ها و دشواری‌هایی است که بر او تحمیل شده است. او از روزگار شکایت می‌کند که با وجود گذاشتن خارهای بسیار در راهش، این بار خاری بزرگتر (پیری) را پیش پای او نهاده است. همچنین، او از این می‌گوید که دنیا به جای شادی و آرامش، بار غم و اندوه بر دل او گذاشته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عاطفی مربوط به پیری و رنج‌های زندگی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی پیچیده، فهم آن را به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیازمند می‌کند.

شماره ۸ - فلک باز از نهان خارم نهادست

فلک باز از نهان خارم نهادست
که پیری پای بر کارم نهادست ۱

مرا خاری چنین ننهاد دیگر
اگر چه خار بسیارم نهادست ۲

بدین موی سپید ار راست خواهی
بنای رنج و آزارم نهادست ۳

مرا تا دهر سنبل یاسمین کرد
به دل بر بار تیمارم نهادست ۴

تحکم بین که گردون برگ کافور
به جای مشگ بر بارم نهادست ۵

معاذالله که این موی سپیدست!
که دل بر جنگ و پیکارم نهادست ۶

به راه عیش بر، دامی است ز انده
که این چرخ ستمکارم نهادست ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷ - جهان و کار جهان سر بسر همه بادست
گوهر بعدی:شماره ۹ - کار عالم سست بنیاد آمدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.