شماره ۳۳ - گفتم که به زیرکی تمامم

گفتم که به زیرکی تمامم
شاید که خرد بود غلامم ۱

هر چند که توسن است گردون
از دانش من شدست رامم ۲

از جهد و کفایت من است این
کز چرخ بر آمدست کامم ۳

وز غایت عقل و کاردانی
انگشت نمای خاص و عامم ۴

شاید که بدین گمان که بردم
توبیخ کنند بر دوامم ۵

امروز چو روز روشنم شد
کاندر همه کار ناتمامم ۶

گر دعوی پختگی کنم باز
مپذیر که من هنوز خامم ۷

هر چند که مرغ زیرک آمد
بر خاتم روزگار نامم ۸

شک نیست که مرغ زیرکم زانک
افتاده به پای خود به دامم ۹

بر دانش خود چو تکیه کردم
زان از می غم پرست جامم ۱۰

هم فضل خدای به که گیرد
از روی کرم در اهتمامم ۱۱