هوش مصنوعی:
شاعر از گل باغ فضل خود میگوید که اگر امید داشته باشد شکفته خواهد شد. او از مستی و طرب شبانه سخن میگوید و تصمیم میگیرد برای صبحگاهی دیگر بخوابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، اشاره به مستی و طرب شبانه ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۵۹ - گل باغ فضلم زلال میم ده
گل باغ فضلم زلال میم ده
گر امید داری که بشکفته باشم
چنان ساز کامشب ز می مست و طافح
به عزم صبوح دگر خفته باشم
گر امید داری که بشکفته باشم
چنان ساز کامشب ز می مست و طافح
به عزم صبوح دگر خفته باشم
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - غم آباد ایام را آزمودم
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
