شماره ۳ - به سر زلف سیه باز گره بر زده ای

به سر زلف سیه باز گره بر زده ای
خرمن عمر مرا آتش غم در زده ای ۱

با کله داری خود ماه فلک بنده تست
تا سر زلف سیه زیر کله بر زده ای ۲

تر شد از شرم رخت برگ گل امسال که تو
رقم از غالیه بر برگ گل تر زده ای ۳

حلقه در گوش بناگوش توام پس تو مرا
حلقه وار از چه سبب بیهده بر در زده ای؟ ۴

دست بر نه که نه از چرخ یکم تافته ای
سینه کم کن که نه بر لشگر سنجر زده ای ۵

بس که تو زان دهن تنگ وزان تنگ شکر
طعنه اندر نمک و پسته و شکر زده ای ۶

خط و خال تو نه خالست و نه خط دانی چیست؟
من بگویم چه فنست آنکه تو دلبر زده ای؟ ۷

حرفها گرد رخ خویش نبشتی و به سحر
حرفها را نقط از غالیه بر سر زده ای ۸

پنج نوبت بزن اکنون که سراپرده حسن
با شرف خانه خورشید برابر زده ای ۹

مدد حسن تو امروز فزونست مگر؟
دوش در بزم ملک نصفی و ساغر زده ای ۱۰
پهلوان کز همه شاهان به هنر روزبه است ۱۱
تیغش انصاف ستان فلک عشوه ده است ۱۲