شماره ۲ - نیست روزی که به من از تو جفایی نرسد

نیست روزی که به من از تو جفایی نرسد
وز فراقت به دلم رنج و عنایی نرسد ۱

دل به درد تو اگر خوش نکنم خوش نبود
چون یقین شد که مرا از تو دوایی نرسد ۲

من زنم با تو گر از بخت خطایی نرود
میکنم جهد گر از چرخ قضایی نرسد ۳

به دل من که به صد گونه غم آزرده تست
سالها شد که ز تو بوی وفایی نرسد ۴

عمر در کار وصال تو کنم ترسم از آنک
برسد عمرم و این کار به جایی نرسد ۵

ساز وصل تو به بخت من از آن رفت ز ساز
تا به گوش من ازو بانگ نوایی نرسد ۶

گر به من گوهر وصلت نرسد نیست عجب
ملک سنجر چه عجب گر به گدایی نرسد؟ ۷

چمن جان، رخ گلرنگ تو شد لیک چه سود؟
که به دست کس ازو مهر گیایی نرسد ۸

در زبانم به شب و روز دعای لب تست
چکنم دست من الا به دعایی نرسد؟ ۹

نظر شاه جهان بر سر خوبی تو باد
تا به رویت نظر بی سر و پایی نرسد ۱۰
نصرت الدین که ازو شیر فلک را بیم است ۱۱
مالک شش جهت و خسرو هفت اقلیم است ۱۲