شماره ۵ - تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمش

تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمش
تنگنایی است جهان پیش سواد حشمش ۱

سقف این گنبد پیروزه به صد شاخ شدست
بارها از چه ز یک صدمه صیت کرمش؟ ۲

گشت بازار ظفر تیز و قد دولت راست
چون چه؟ همچون قلم و تیغ ز تیغ و قلمش ۳

بس نماندست که سازد فلک سرمه مثال
سرمه دیده خورشید ز خاک قدمش ۴

خاک پایش را چون هفت فلک گشت بها
یوسفی دان که فروشند به هفده درمش ۵

پیش رایش شب اگر نیست شود جایش هست
زانکه یک ذره صفا نیست ز خورشید کمش ۶

بارگاهش ز شرف کعبه ثانی است که هست
چار دیوار جهان زاویه ای از حرمش ۷

دان که گیسوی پریشان عروس ظفرست
روز کین پرچم شبرنگ فراز علمش ۸

نام خصمش نبرم زانکه در اقلیم وجود
متساوی است بر عقل وجود و عدمش ۹

مرده آز ز یک خنده او زنده شود
او نه عیسی است ولی همدم عیسی است دمش ۱۰
ملک دشوار کند حاصل و آسان بخشد ۱۱
به رضا و به سخط کین کشد و جان بخشد ۱۲