شماره ۷ - خسروا! دور فلک سخره فرمان تو باد

خسروا! دور فلک سخره فرمان تو باد
طاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد ۱

آفتابی که جهان غرقه احسان وی است
جای آسایش او سایه احسان تو باد ۲

جرم مه را که چو نعلی است در آتش هر مه
سرمه چشم ز گرد سم یکران تو باد ۳

باد بد گوی تو حاشا چو گریبان بی سر
وز شرف هفت فلک گوی گریبان تو باد ۴

قرص خورشید فراز فلک کاسه صفت
روز روزی خور و شب ریزه بر خوان تو باد ۵

ای شده فتح سرافراز، ز پای علمت
دست بر سر عدو از تیغ سرافشان تو باد ۶

قوت جان ملا اعلی چون مدحت تست
قوت فیض الهی مدد جان تو باد ۷

تو محمد صفتی خاصه به احسان و کرم
هم مجیر از پی احسان تو حسان تو باد ۸

چون نوای سخن اینجا به فرو داشت رسید
هر چه خواهی تو که آن تو بود آن تو باد ۹