هوش مصنوعی:
شاعر از گذر زمان و رسیدن به پیری سخن میگوید و اشاره میکند که با دیدن نشانههای پیری، متوجه شده که جوانی به پایان رسیده است.
رده سنی:
16+
محتوا به مفاهیم عمیقتری مانند گذر زمان و پیری میپردازد که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۲۰ - زان پیش که دل داد جوانی دادست
زان پیش که دل داد جوانی دادست
اندر سر من موی سپید افتادست ۱
چون روز به من نشان پیری بنمود
این صبح که از شب جوانی زادست ۲
اندر سر من موی سپید افتادست ۱
چون روز به من نشان پیری بنمود
این صبح که از شب جوانی زادست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - تا دل به کف تو رایگان افتادست
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - امشب بر من زمانه شاد آوردست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
