هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از شادی و امیدواری ناگهانی سخن میگوید که مانند هدیهای از آسمان به او رسیده است. او از آمدن معشوقهای زیبا (حوراوش) و خوشیمن (مشترینژاد) سخن میگوید و تعجب میکند که چه بادی این آتش رخسار (معشوق) را به سوی او آورده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از اصطلاحات ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۱ - امشب بر من زمانه شاد آوردست
امشب بر من زمانه شاد آوردست
حوراوش و مشتری نژاد آوردست ۱
امید نبد مرا که آیی به برم
ای آتش رخ کدام باد آوردست ۲
حوراوش و مشتری نژاد آوردست ۱
امید نبد مرا که آیی به برم
ای آتش رخ کدام باد آوردست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - زان پیش که دل داد جوانی دادست
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - از باده درد ناز ساقی بترست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
