هوش مصنوعی:
این متن به گفتوگوی بین دل و دیده میپردازد که هر یک از دیگری شکایت دارد. دیده از دل میپرسد که چرا گریه میکند و دل نیز از دیده میپرسد که چرا به عاقبت کار نمیاندیشد. هر دو طرف به نوعی از بیتوجهی دیگری به عواقب اعمالشان گله میکنند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد تا بتوان ارتباط عمیقتری با آن برقرار کرد.
شماره ۳۲ - ای دیده نگویی که ترا با دل چیست
ای دیده نگویی که ترا با دل چیست
وی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست ۱
ای دیده تو عاقبت نمی اندیشی
وی دل تو به عاقبت نمی دانی زیست ۲
وی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست ۱
ای دیده تو عاقبت نمی اندیشی
وی دل تو به عاقبت نمی دانی زیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱ - زان روز که چشم من به رویت نگریست
گوهر بعدی:شماره ۳۳ - ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
