هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و ستایش معشوق سخن میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند برافراشتن سراپرده بر آسمان، چاک ردای صبح، و بوسهزدن به خاک در حضور معشوق، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۸ - روزی که سراپرده بر افلاک زنم
روزی که سراپرده بر افلاک زنم
آن روز ردای صبح را چاک زنم ۱
پیش رخ تو که نور خورشید ازوست
چون سایه هزار بوسه بر خاک زنم ۲
آن روز ردای صبح را چاک زنم ۱
پیش رخ تو که نور خورشید ازوست
چون سایه هزار بوسه بر خاک زنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - پیوسته ز روزگار دشمن کامم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
